سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۲۸ اردیبهشت, ۱۴۰۵ ۱۰:۴۲

دوشنبه ۲۸ اردیبهشت ۱۴۰۵ - ۱۰:۴۲

دستگیری روزنامه نگاران محکوم است

کانون نویسندگان ایران در تبعید، در راستای آرمان همیشگی خود در دفاع از آزادی اندیشه و بیان، دستگیری روزنامه نگاران و نویسندگان و مدافعان آزادی را محکوم می کند و سهم کوچک خود را در قبال این امر سترگ بر دوش دارد.

موج دستگیری روزنامه نگاران در جمهوری اسلامی در این ابعاد تازه بی سابقه است. جمهوری اسلامی، یکی از رژیم های آزادی کشی ست که در جهان کمتر نظیر دارد. با این که این رژیم از آغاز تا کنون همواره به درنده خوترین شکل های ممکن آزادی های سیاسی و اجتماعی را سرکوب کرده و در ایجاد خفقان و سانسور و ایجاد مانع برای نشر اندیشه و بیان سدهای بسیاری به وجود آوره، اما هجوم تازه اش به روزنامه نگاران بی سابقه است.

انگیزه جمهوری اسلامی در این نوع دستگیری ها گرچه مانند همیشه جلوگیری از بیان حقایق مربوط به حقوق مردم ایران است، با این حال اکنون این انگیزه ها در قالب تازه ای مطرح شده، و موج دستگیری ها در واقع پیش از «وقوع جرم» به انجام می رسد.

همه دست اندرکاران رژیم از سیاست پیشگیری و ایجاد رعب و وحشت در زمینه مقابله با افشای تقلب و تبلیغات انتخاباتی صحبت می کنند، و آشکارا می گویند که روزنامه نگارارن را به خاطر حرکتی که هنوز در آن گامی نزده اند و حتی خود انتخابات و تبلیغاتش هم شروع نشده دستگیر می کنند.

اما این نیمی از ماجرا است. نیمه پنهان ماجرا بر سر اوج و شدت بحران اقتصادی و فقر و بیدادی ست که در اثر محاصره اقتصادی، دزدی های بزرگ و حیف و میل اموال عمومی به وجود آمده است. رژیم جمهوری اسلامی از افشای وضعیت بحرانی اقتصادی که جان مردم را به لب شان رسانده بیش از افشای تقلب های انتخاباتی هراس دارد، و وحشتش از آن است که روزنامه ها هر چقدر هم که مدیران و صاحب امتیازهای شان گوش به فرمان باشند باز در زمینه دامن زدن به ناخشنودی عمومی از این وضع فعال شوند، و جمهوری اسلامی را در این اوج ناتوانی بر لب پرتگاه قرار دهند.

نمونه ای از این امر را می توان در کشتن ستار بهشتی کارگر وبلاگ نویس و زندانی کردن فریبرز رئیس دانا دید که هر دو آن ها «اتهام» شان افشای شرایط ناهنجار اقتصادی و انتقاد از سیاست های رژیم در این زمینه بوده است.

پیدا نیست رژیم جمهوری اسلامی تا کی می خواهد به این سیاست ادامه بدهد. اما موج اعتراض مردمی، اعتراض نیروهای سیاسی مخالف داخل و خارج کشور و نهادهای جهانی مدافع آزادی ها در برابر این اقدامات به شدت به گوش می رسد.

بحران های اقتصادی، سیاسی و اجتماعی موجود با این تبه کاری های سیاسی درمان نخواهد شد.

کانون نویسندگان ایران در تبعید، در راستای آرمان همیشگی خود در دفاع از آزادی اندیشه و بیان، دستگیری روزنامه نگاران و نویسندگان و مدافعان آزادی را محکوم می کند و سهم کوچک خود را در قبال این امر سترگ بر دوش دارد.

۲۴ فوریه ۲۰۱۳

تاریخ انتشار : ۶ اسفند, ۱۳۹۱ ۱۲:۱۷ ب٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

Comments are closed.

به مناسبت سالروز پیروزی بر نازیسم؛ هیچ نیروی اهریمنی نمی‌تواند بر مردمی متحد پیروز شود

هیئت سیاسی- اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت): همان‌گونه که اتحاد شوروی در ژوئن ۱۹۴۱ با اتکای به اتحاد مردمی در برابر تجاوز ایستاد، ایران نیز در اسفند ۱۴۰۴ دچار تحولی بزرگ شد. همبستگی مردم در دفاع از میهن، که به عین دریافتند فرزندانشان در نیروهای مسلح، به اتکای پشتیبانی جامعه است که قادرند از کشورشان در برابر خطر موجودیتی دفاع کنند.

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »

سایه سنگین ۱۹۴۸: چگونه «نکبت» برای فلسطین یک فرآیند زنده و روزمره شد؟

در سطحی کلان‌تر از روایت‌های تاریخی و تحلیل‌های موردی، می‌توان استدلال کرد که «نکبت» نه صرفاً یک رخداد تاریخی با نقطه آغاز مشخص در سال ۱۹۴۸، بلکه نوعی منطق تاریخی-فضایی در حال تداوم است که رابطه میان قدرت، سرزمین و جمعیت را در یک چارچوب ساختاری بازتعریف کرده است. در این خوانش، ۱۹۴۸ نه لحظه پایان یک نظم پیشین، بلکه لحظه تثبیت یک الگوی جدید از سازمان‌دهی سیاسی فضا و جمعیت است؛ الگویی که قابلیت انطباق با شرایط تاریخی متغیر را در دهه‌های بعد حفظ کرده است.

مطالعه »

«تنبیه خاموش» یا آزادی بیان!

فارغ‌التحصیلان مطالعات خاورمیانه نتیجه گرفته اند که: «برکناری فانی پیام تکان‌دهنده‌ای به دانشجویان و محققان مطالعات خاورمیانه می‌فرستد مبنی بر اینکه تحقیق، تدریس، خدمات نهادی و بحث آزاد در مورد موضوعات حساس سیاسی، مانند جنگ جاری در ایران، مشمول سانسور سیاسی و تحریم‌های نهادی است. چنین پیامی نه تنها با ارزش‌های اصلی مأموریت آموزشی و علمی دانشگاه واشنگتن در تضاد است، بلکه با اصول آموزش دانشگاهی و آموزشی ما نیز مغایرت دارد، اصولی که ما را به تفکر انتقادی، مشارکت در بحث‌های علمی آزاد و مواجهه با سوالات سیاسی فوری با دقت و صداقت فرا می‌خواند.

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

Statement by More Than 150 Former Political Prisoners Opposing the Resumption of War

اعلامیه حزب دمکراتیک مردم ایران: نه به اعدام، نه به سرکوب

«تنبیه خاموش» یا آزادی بیان!

رضا پهلوی و نقاب‌هایی که در باران گلوله فرو می‌ریزند

سایه سنگین ۱۹۴۸: چگونه «نکبت» برای فلسطین یک فرآیند زنده و روزمره شد؟

سی‌ودومین تحلیل هفته | گفتگو پیرامون بیانیه: نه به جنگ و خشونت؛ آری به صلح و آزادی | کیوان صمیمی، فرخ نگهدار