وجدان های بیدار!
احزاب و سازمانهای سیاسی و تشکلهای کارگری!
سازمانهای مدافع آزادیهای مدنی و حقوق بشر!
سالهاست که بی حقوقی و اجحاف در جامعه مدنی ایران بخاطر سیاستهایی نظامی گری حکومت اسلامی ایران ابعاد فاجعه باری به بار آورده است.در همین راستا مناطق کشاورزی و دامداری در روستاهای کردنشین مرزی به آتش کشیده می شوند تا به این وسیله زیر بنای محیط اجتماعی آنان از بین برود و ملت کرد را به تمکین و مطیع اوامر خویش وا دارند.
عدم وجود اشتغال برای مرزنشیان مناطق کردنشین آنها را وادار کرده است که برای رسیدن به یک زندگی ابتدای مجبور به کولبری در مقابل دستمزدی بسیار ناچیز در مناطق مرزی برای امرار معاش شوند.هر روزه در مناطق مرزی کشتار این قشر زحمتکش تداوم داشته و نیروهای نظامی، عملآ بدون هیچ ابایی، هم بعنوان دستگاه قانونگذار و هم مجری تحت عنوان قاچاقچی، کولبران ستمدیدە را از راه دور محاکمه و بقتل می رسانند، امری که با توجه به نوع اجناس و کالاهایی که رد و بدل می شود، در قوانین ایران هرگز بعنوان جرم تلقی نمی شود چرا که این کالاها نه تاثیرات مخربی دارند و نه مغایر مصالح عمومی هستند.
بنابراین کولبران زحمتکش کرد را که فاقد هر نوع تامین اجتماعی از قبیل حق بیمه ، حق بازنشستگی، حقوق بیکاری و پوشس درمانی هستند را می توان بعنوان تهیدست ترین قشر جامعه ایران قلمداد نمود که علیرغم این بی حقوقی فاحش و آشکار، نباید با گلوله های نظامیان بخاطر کسب روزی و معیشت مصیبت باربرایخانوادەهایشان هر روزه بە خاک و خون کشیده شوند.
ما امضا کنندگان این فراخوان ضمن تبریک روز جهانی کارگر، از وجدانهای بیدار درخواست داریم اول ماە مە امسال بعنوان روزهمبستگی با کولبران کورد نام گذاری شود.
جمعیت حقوق بشرکرد
سازمان حقوق بشر کردستان
کوردوساید واچ (چاک –کمیته شرق کوردستان)
۲۰۱۳-۰۴-۱۸
