سه شنبه ۸ اسفند ۱۴۰۲ - ۰۴:۵۹

سه شنبه ۸ اسفند ۱۴۰۲ - ۰۴:۵۹

یکی دیگر از مادران داغدار و استوار از میان ما رفت!

این زن دلیر از سنین نوجوانی در رابطه با فعالیت‌های پدر و برادرانش با زندان و پیامدهای آن آشنا شد و بعد با فعالیت‌های عدالت خواهانه فرزندان‌اش زندگی کرد، درد کشید و تاب آورد و با تحمل تمام مشکلات، ایستادگی و عشق به زندگی را حتی به نوه‌هایش آموخت. او سه دخترش را در سال‌های 1353 تا 1355، در مبارزه با حکومت دیکتاتوری شاه از دست داد و در این حکومت نیز از همراهان دایمی مادران و خانواده‌های داغدار بود و تا آخرین روزهای زندگی‌اش از پای ننشست.

با تاسف و اندوه فراوان، خانم بدیع‌الجمال مقامع(مادر آل آقا) در عصر روز شنبه، ۱۵ فروردین ۱۳۹۴ از میان ما رفت. پیکر او را دوشنبه ۱۷ فروردین در کنار دخترش نسترن آل آقا، در قطعه ۳۹ بهشت زهرا به خاک سپردند.

این زن دلیر از سنین نوجوانی در رابطه با فعالیت‌های پدر و برادرانش با زندان و پیامدهای آن آشنا شد و بعد با فعالیت‌های عدالت خواهانه فرزندان‌اش زندگی کرد، درد کشید و تاب آورد و با تحمل تمام مشکلات، ایستادگی و عشق به زندگی را حتی به نوه‌هایش آموخت. او سه دخترش را در سال‌های ۱۳۵۳ تا ۱۳۵۵، در مبارزه با حکومت دیکتاتوری شاه از دست داد و در این حکومت نیز از همراهان دایمی مادران و خانواده‌های داغدار بود و تا آخرین روزهای زندگی‌اش از پای ننشست.

سوسن آل آقا، در سن ۲۳ سالگی با مرگی مشکوک در سال 1353 فوت کرد. او در رفت و آمد برای قرارهای سازمانی از شیراز به تهران بیمار شد و ساواک دکتر معالج او را بازداشت و دکتری دیگر را نزد او فرستاد و سوسن پس از دو روز فوت کرد 
لادن آل آقا، در سن ۱۹ سالگی در ۲۶ اردیبهشت ۱۳۵۵، در درگیری کشته شد.
نسترن آل آقا، در سن ۲۷ سالگی در تیرماه سال ۱۳۵۵، در درگیری کشته شد.
دو عمه بچه‌ها نیز در سال ۱۳۵۵، کشته شدند. فاطمه حسینی در ۸ تیر، در خانه تیمی حمید اشرف و افسرالسادات حسینی در ۱۰ تیر، در درگیری پل جوادیه کشته شدند. همه آن‌ها در ارتباط با سازمان چریک‌های فدایی خلق، علیه دیکتاتوری شاه و برای برقرای آزادی و عدالت مبارزه می‌کردند.

مادر آل آقا یکی از مادران صبور و مبارز و مقاومی بود که با عشق به مردم، فرزندان‌اش را همراهی کرد. از سال‌هایی که او را می‌شناختم، همیشه زنی آرام ولی استوار بود، او بسیار شیرین سخن و عاقل بود. دختر دیگرش نسرین نیز همیشه پروانه وار گِرد مادر می‌چرخید و همراه و هم پای همیشگی وی بود و مادر نیز وابستگی شدیدی به دخترش داشت. همه‌ی خانواده او را خیلی دوست داشتند و حتی تا سال‌های پایانی زندگی‌اش، از او می‌آموختند و حرف‌های به موقع و عاقلانه او همه را به شگفتی و تحسین وا می‌داشت. اشک‌های نوه‌اش البرز که با عشق از مادر بزرگ می‌گفت، گویای این پیام است.
مراسم یادبود مادر آل آقا چهارشنبه ۱۹ فروردین، در مسجد الغدیر واقع در خیابان میردادماد تهران، از ساعت ۱۵ الی 16/30 برگزار می‌شود. امید بتوان مراسمی در خور این مادران و خانواده‌های استوار برگزار کرد که حداقل گوشه‌ای از ایستادگی‌های آن‌ها را بتوان نشان داد که چگونه زندگی کردند و عشق پراکندند.

با اندوه فراوان باید بگوییم که این مادر استوار را هم از دست دادیم و از این رفتن‌ها نیز گریزی نیست، ولی مهم این است که اثر و ثمر این مادران آنقدر بزرگ است که با رفتن آن‌ها تازه متوجه وجود گرانقدرشان می‌شویم و خود را بیشتر مسئول می‌دانیم که از نو زاده شویم و جای خالی آن‌ها را پر کنیم. امروز روز تولد من و بسیاری دیگر است.

درگذشت مادر آل آقای عزیزمان را به خانواده‌ی گرامی او و همه مادران و خانواده‌های داغدار تسلیت می‌گویم.

شعری زیبا که توسط یکی از دوستداران مادر سروده شده است را تقدیم می‌کنم. این شعر آن‌قدر گویاست که حرفی دیگر برای گفتن نمی‌گذارد.

یادِ مادر آل آقا همواره زنده و گرامی است!

منصوره بهکیش
۱۸ فروردین ۱۳۹۴

« مادر گُل‌های میهن بدرود!

درود مادر گُل‌های میهن، درود، هنگامی که نسترن‌ها را به دشت‌ها و کوه‌های سرزمین تشنه آزادی سپردی، چه بردبار بودی و تاب آوردی!
درود مادر گُل‌های میهن، زمانی که لادن‌های سرخ را به مردم مهربان ایرانشهر بخشیدی، از کدام قله به فردا نگریستی؟
درود مادر گُل‌های میهن، درود، هنگامی که سوسن‌ها را به باغ آرزوها آوردی، مهر کدام باعبان در دلت جوانه می‌زد؟ 
درود مادر گُل‌های میهن، درود، هنگامی که نسرین‌ها را شانه‌ای برای مردم افتاده کردی تا به آن تکیه کنند، چه در دلش کاشتی؟

مادر من، مادر ما، تو مادر دختران بهار بودی، بر گیسوی‌شان شانه سبز کشیدی، و بر قلب‌شان گُل سرخ رویاندی، 
و با مهر، آن‌ها را به سرزمین خویش بخشیدی.
تا دخترکان تو، دخترکان مردم ایران زمین باشند.
هنگام سوز و سرد زمستان یادشان گرمابخش تنهایی‌ها باشد
و نام‌شان، خوشه‌ای از ستاره‌های تابان
تو همه این رنج‌ها را بردی، تا تنها یک ساقه نازک از گیاه زندگی را زیر دژهای شب بگذرانی و به روز بیاوری به آفتاب!

و اکنون بدرود مادر من، مادر ما
همراه خورشید باش، تا یادت را خاک تیره با خود نبرد، همراه ابر باش، باران شو، تا گُل‌های سرزمین تو بهار را باور کنند! 
بدرود مادر من، مادر ما! »
شعر از یک دوست

تاریخ انتشار : ۲۰ فروردین, ۱۳۹۴ ۱:۲۵ ق٫ظ
لینک کوتاه
مطالب بیشتر

نظرات

Comments are closed.

سخن روز

انتخابات! کدام انتخابات؟

با عنایت به این وضع و شرایط عملا موجود آنچه در ایران برگزار میشود فاقد حداقل شرایط برای شناخته شدن بعنوان یک انتخابات است. با تمام محدودیت ها و کنترل های نظام امنیتی و سیاسی انتخابی در کار نیست و دقیقا با استعاره از آقای خمینی « در این رژیم آزادی های فردی پایمال و انتخابات واقعی و مطبوعات و احزاب از میان برده شده اند.

مطالعه »
یادداشت

در مورد انقلاب بهمن ۵۷

اگر امروز شعار حق من کو، برقرار باد جمهوریت و همبستگی برای استقرار دموکراسی، از خواسته های مهم مردم شده که نشان از زنده بودن انقلاب ۵۷ و نیاز مبرم ترمیم آن توسط خود مردم دارد. اگر در این مبارزه زنان ایرانی در مبارزه علیه حجاب اجباری روسری خود را پرچم مبارزه قرار داده اند قبل از هر چیز بخاطر این است که در انقلاب تمامی زنان از هر قشری وارد صحنه شدند…..

مطالعه »
آخرین مطالب

#تنها_صداست_که_می_ماند

ظهر بود، فنجان چای را که گذاشتم کنار کامپیوتر، چشمم افتاد به آفتاب پشت پنجره… از بعضی خاطره ها، هزار بار هم که فرار کنی، مثل بَختک چسبیده اند به ذهنت و دست از کنج قلب و روحت برنمیدارند….

آفیش سرخ

نه خواهان شکوه بودید، نه خواهان اشک،

نه خواهان آوای ارگ‌ها، نه دعا برای مردگان،

آنک یازده سال، وه چه زود می‌گذرد، یازده سال،

زانگاه که سلاح برگرفتید،

مرگ  نمی‌زداید از خاطر، چشمان پارتیزان!

عدم شرکت در انتخابات، همراهی با مردم و در جهت حفظ مصالح ملی است

بی اعتمادی ۸۰ درصد مردم نسبت به نظام حاکم گویای آن است که حکومت با همین سیاست ها و برنامه ها که علیه مصالح ملی و منافع مردم است ، پیش می راند. از این رو برای نجات کشور راهی جز ایستادن در کنار….

«انتخابات» نمایشی برای مشروعیت بخشی به تمامیت ‌خواهی نظام و تمرکز و خالص سازی قدرت

جمهوری اسلامی اکنون در شرایطی قرار دارد که ادامۀ وضع موجود بدون تغییرات در ساختار نظام هر روز سخت‌تر می‌شود. پروسه و روند تحولات تاکنونی و تجربه نشان میدهد که انتظار هیچ تغییر مثبتی از حکومت به شکل امروزی آن برای بهتر شدن اوضاع کشور متصور نیست، بلکه برعکس وضع بدتر از امروز خواهد شد. از این‌ رو عدم شرکت در انتخابات، آغاز راهی دشوار برای فشار مدنی بیشتر مردم به نظام برای تغییرات است. تنها نافرمانی مدنی و اعتراضات گسترده، یک‌پارچه و متحد مردم در مقیاس وسیع است که می‌تواند جمهوری اسلامی را در برابر پرسش سخت تن دادن به خواست مردم، یا سرنوشتی نا معلوم و تلخ برای خودش قرار دهد.

صدور و اجرای احکام اعدام را متوقف کنید!

ما خواهان توقف، ممنوعیت و لغو صدور و اجرای احکام اعدامیم! تنها با اعتراض گستردۀ مردمی و مبارزات پی‌گیر جامعۀ مدنی می‌توان صدور و اجرای احکام اعدام را متوقف  و در راستای ممنوعیت و لغو اعدام از قوانین کشور گام برداشت.

یادداشت

در مورد انقلاب بهمن ۵۷

اگر امروز شعار حق من کو، برقرار باد جمهوریت و همبستگی برای استقرار دموکراسی، از خواسته های مهم مردم شده که نشان از زنده بودن انقلاب ۵۷ و نیاز مبرم ترمیم آن توسط خود مردم دارد. اگر در این مبارزه زنان ایرانی در مبارزه علیه حجاب اجباری روسری خود را پرچم مبارزه قرار داده اند قبل از هر چیز بخاطر این است که در انقلاب تمامی زنان از هر قشری وارد صحنه شدند…..

مطالعه »
بیانیه ها

پاس‌داشت زبان مادری، غنابخش تنوع و تکثر زبانی و فرهنگی است!

سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) با باور عمیق به مبانی حقوق بشر و قائم به ذات بودن این حقوق و با توجه به جایگاه تعیین‌کنندهٔ زبان مادری در هستی هر یک از آحاد بشر، تأمین و تضمین و تحقّق حق قانونی هر ایرانی در دست‌رسی و قوام ودوام بخشیدن به زبان مادری خود را از حقوق بنیادین بشر می‌داند و همۀ نیروهای میهن‌دوست و ترقی‌خواه کشور را به حمایت فعال از حق آموزش زبان مادری و حفظ و زنده‌داشت این میراث گران‌قدر ایرانی فرامی‌خواند.

مطالعه »
پيام ها

باید یکی شویم و قلب‌مان را سرود و پرچم‌مان سازیم تا بهاران خجسته به ارمغان به میهن‌مان فراز آید!

کرامت و خسرو دو جوان روشنفکر انسان‌دوست چپ بودند و غم مردم فقرزدهٔ میهن و جهان به دل داشتند. آنان شیفتۀ جنبش فداییان خلق بودند. خسرو گلسرخی در وصیت‌نامه‌اش می‌نویسد: «من یک فدایی خلق ایران هستم و شناسنامه من جز  عشق به مردم چیز دیگری نیست … شما آقایان فاشیست‌ها که فرزندان خلق ایران را بدون هیج مدرکی به قتل‌گاه میفرستید، ایمان داشته باشید که خلق محروم ایران، انتقام خون فرزندان خود را خواهد گرفت». تاثیر ایستادگی جانانه آنان در برابر نظام حاکم و پشتیبانان جهانی آن موجی از شور و ایمان در جنبش فداییان پدید آورد

مطالعه »
بیانیه ها

پاس‌داشت زبان مادری، غنابخش تنوع و تکثر زبانی و فرهنگی است!

سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت) با باور عمیق به مبانی حقوق بشر و قائم به ذات بودن این حقوق و با توجه به جایگاه تعیین‌کنندهٔ زبان مادری در هستی هر یک از آحاد بشر، تأمین و تضمین و تحقّق حق قانونی هر ایرانی در دست‌رسی و قوام ودوام بخشیدن به زبان مادری خود را از حقوق بنیادین بشر می‌داند و همۀ نیروهای میهن‌دوست و ترقی‌خواه کشور را به حمایت فعال از حق آموزش زبان مادری و حفظ و زنده‌داشت این میراث گران‌قدر ایرانی فرامی‌خواند.

مطالعه »
برنامه و اساسنامه
برنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
اساسنامه
اساسنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
بولتن کارگری
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

#تنها_صداست_که_می_ماند

آفیش سرخ

عدم شرکت در انتخابات، همراهی با مردم و در جهت حفظ مصالح ملی است

«انتخابات» نمایشی برای مشروعیت بخشی به تمامیت ‌خواهی نظام و تمرکز و خالص سازی قدرت

صدور و اجرای احکام اعدام را متوقف کنید!

سلطه بدون هژمونی