|
Getting your Trinity Audio player ready...
|
سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت) تشدید موج اعدامها در ایران را محکوم کرده و خواستار توقف فوری اجرای تمامی احکام اعدام است.
روز ۶ مرداد ۱۴۰۵، دو جوان، ابوالفضل سپاهی بادجانی و امیرحسین صفری حسینآبادی، در ارتباط با پرونده موسوم به «میدان علیخانی اصفهان» اعدام شدند؛ پروندهای که پیش از این نیز با اعدام عرفان اسفندیاری و گلمحمد محمدی در ۲۸ تیر ۱۴۰۵ همراه بود. این احکام، همانند بسیاری از پروندههای مشابه، در شرایطی اجرا شدند که ابهامهای جدی درباره روند دادرسی و رعایت اصول دادرسی عادلانه از سوی خانوادهها، وکلا و نهادهای حقوق بشری مطرح شده است. واکنشهای اعتراضی شهروندان در میدان علیخانی، که در برخی از رسانههای کشور نیز بازتاب یافت، نشان میدهد مخالفت با اعدام به مطالبهای فراگیر و فراتر از مرزبندیهای سیاسی تبدیل شده است.
اعدام در جمهوری اسلامی سابقهای طولانی دارد، اما امروز جامعه ایران بیش از هر زمان دیگری در برابر این مجازات غیرانسانی ایستاده است. مخالفت با اعدام دیگر تنها صدای خانوادههای قربانیان، فعالان حقوق بشر یا فعالان سیاسی کشور نیست، بلکه به کنشگری فراگیر در میان اقشار مختلف جامعه، از روشنفکران و دانشگاهیان تا فعالان مدنی، هنرمندان و طیف گستردهای از شهروندان، به مطالبهای عمومی تبدیل شده است.
سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)، بهعنوان یک جریان چپ، عدالتخواه و آزادیخواه، مجازات اعدام را «قتل حکومتی» و ناقض حق بنیادین انسان برای زندگی میداند و از همینرو، بهطور اصولی با این مجازات در هر شکل و تحت هر عنوانی مخالف است.
با این همه، در شرایط کنونی، نخستین و فوریترین مطالبه، توقف بیدرنگ اجرای تمامی احکام اعدام است؛ احکامی که افزون بر ماهیت غیرانسانی خود، در بسیاری از موارد با ابهامهای جدی در روند قضایی و فقدان دادرسی عادلانه و محرومیت متهمان از حقوق قانونی همراه بودهاند.
افزایش اعدامها را نمیتوان جدا از شرایط سیاسی امروز ایران تحلیل کرد. کشور از یک سو با پیامدهای تهدیدها و تجاوزهای نظامی آمریکا و اسرائیل و خطر گسترش درگیریها روبهرو بوده و از سوی دیگر، اکثریت مردم زیر فشارهای سنگین اقتصادی و اجتماعی قرار دارند و خواهان پایان یافتن چرخه تنش و حرکت به سوی گفتوگو و ثبات هستند. با این حال، جریانهایی در داخل کشور، از جمله پایداری، نواصولگرایان رادیکال و طیفهای نزدیک به تفکر حجتیه، همچنان با مذاکره، تنشزدایی و حرکت به سوی صلح مخالفت میکنند و بر تداوم سیاست تقابل اصرار دارند.
به باور ما، تشدید اعدامها را باید در پیوند با همین رویکرد تحلیل کرد. در شرایطی که روند تفاهم و کاهش تنش میتواند به سود امنیت، منافع ملی و کاهش فشار بر جامعه باشد، جریانهای مخالف مذاکره میکوشند فضای سیاسی را هرچه بیشتر امنیتی کنند. از منظر ما، پیامد عملی این رویکرد، همسویی با راهبرد اسرائیل برای جلوگیری از تنشزدایی، گسترش جبهههای جنگ و تداوم بیثباتی در منطقه است. در همین چارچوب، حمله به کشتی تجاری ایران، کشتی ماهیگیری ترکیه و کشتی حامل انرژی در رومانی، که با مشارکت اوکراین انجام شد، نیز در راستای گسترش دامنه درگیریها قابل ارزیابی است.
در داخل کشور نیز، اقداماتی که از سوی مخالفان مذاکره و تفاهم، از جمله در ارتباط با حملات اخیر از خاک عراق و ماجرای حمله به اردن صورت گرفته است، همراه با افزایش اعدامها و تشدید فضای امنیتی، عملاً به تقویت سیاستهای تقابلی و جنگطلبانه کمک میکند و مسیر کاهش تنش را دشوارتر میسازد.
تجربه نشان داده است که هرگاه فضای امنیتی بر کشور حاکم شده، نخستین قربانی آن حقوق و آزادیهای شهروندان بوده است. نگرانی جدی وجود دارد که گسترش اعدامها نیز به ابزاری برای ایجاد رعب، تشدید سرکوب و خاموش کردن صداهای منتقد و مطالبهگر تبدیل شود. اگر این روند مهار نشود، بیم آن میرود که دامنه سرکوب به مدافعان گفتوگو، صلح، آزادی و عدالت نیز گسترش یابد. از اینرو، ایستادگی در برابر این رویکردهای خشونتطلبانه و دفاع از حق حیات، آزادی و دادرسی عادلانه، وظیفهای عاجل برای همه نیروهای مسئول، آزادیخواه و دلسوز ایران است.
سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت) بر این باور است که تشدید تنشهای منطقهای و بینالمللی و تداوم سیاستهای جنگطلبانه، صرفنظر از منشأ آن، نهتنها به صلح و امنیت کمکی نمیکند، بلکه زمینه را برای محدود شدن هرچه بیشتر حقوق و آزادیهای شهروندان و افزایش سرکوب داخلی فراهم میسازد. از همین رو، دفاع از صلح، مخالفت با جنگ، دفاع از حق حیات و مخالفت با اعدام، در شرایط کنونی، مطالباتی بههمپیوسته و جداییناپذیرند..
از اینرو، مطالبه عاجل امروز، توقف فوری اجرای تمامی احکام اعدام در ایران است. همه نیروهای آزادیخواه، نهادهای مدنی، کنشگران سیاسی و شهروندان مسئول میتوانند با بهرهگیری از شیوههای مسالمتآمیز، هماهنگ و یکصدا، از جمله انتشار بیانیه، ارسال نامه و ایمیل و دیگر اشکال کنشگری مدنی، خواستار توقف فوری اجرای احکام اعدام شوند و کارزار «نه به اعدام» را گسترش و تقویت کنند.
ما بار دیگر خواستار توقف فوری اجرای تمامی احکام اعدام، تضمین دادرسی عادلانه، رعایت حقوق متهمان و پایان دادن به استفاده از مجازات مرگ به عنوان ابزار سرکوب هستیم. امروز دفاع از حق حیات، دفاع از صلح و دفاع از آزادی، سه مطالبه جدا از هم نیستند؛ اینها ارکان آیندهای هستند که مردم ایران برای آن هزینههای سنگینی پرداختهاند.
نه به اعدام، نه به جنگ، آری به صلح، عدالت، آزادی و کرامت انسانی.
هیئت سیاسی-اجرایی سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
۹ مرداد، ۱۴۰۵ برابر با ۳۱ ژوئیه ۲۰۲۶
