
جامعۀ ایران امروز آمادۀ تغییر است. مسئولیت نیروهای سیاسی و اجتماعی آن است که با نگاهی مستقل، عقلانی و مسئولانه در کنار مردم بایستند و از مطالبات برحق آنان پشتیبانی کنند. همزمانی نارضایتیهای داخلی با فشارها و تحرکات خارجی، کشور را در وضعیتی حساس قرار داده است؛ از اینرو، حفظ استقلال مطالبات اجتماعی و پرهیز از پیوند خوردن آنها با پروژههای بیرونی، پیششرط هر مسیر کمهزینه و مؤثر برای تغییر است

همسانیِ رویه، رویکرد و منشِ ستیزجویانهٔ استبداد حاکم و استبداد سرنگونشده در برخورد با مخالفان، یکی از خطرناکترین تهدیدهای داخلی امروز ایران است؛ خطری که هم آیندهٔ کشور و هم امکان یافتن راههای مسالمتآمیز و خشونتپرهیز برای گذار به جمهوری مورد نظر اکثریت گستردهای از طیفهای سیاسی را تهدید میکند.

روند طبقاتی شدن آموزش در هماهنگی با سیاستهای خصوصیسازی بانک جهانی پیش میرود. نابرابری آشکار در زمینۀ آموزش، تنها امروزِ زحمتکشان و محرومان را تباه نمیکند؛ بلکه آیندۀ جامعه را از نیروهای مؤثر و مفید محروم م خواهد کرد.