جمعه ۲۹ تیر ۱۴۰۳ - ۱۲:۵۹

جمعه ۲۹ تیر ۱۴۰۳ - ۱۲:۵۹

نقش تاریخی هنر و هنرمندان در روند تکامل اجتماعی
تاریخ مبارزات مردمان در گوشه گوشه جهان همواره تجلی‌گاه نقش هنرمندان در روندهای تاربخی و گذرگاه‌های مهم آن بوده است. در مقاطعی از تاربخ سیر تحولات را با تغییرات شگرف...
۲۸ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: کامران
نویسنده: کامران
استعارۀ مرغ و پاهایش
نقطه مشترک حکومت‌های غیردمکراتیک، دیکتاتوری و یا تمامیت‌خواه با جریان‌های برانداز، سرنگونی‌طلب و یا انقلابی در این است که برای هر دوی آنها "مرغ یک پا دارد"! برای اصلاح‌طلبان مذهبی...
۲۷ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: سعید مقیسەای
نویسنده: سعید مقیسەای
در نقد دیدگاه آقای بهزاد کریمی در مقاله‌ای تحت عنوان بلوع سیاسی جامعه و انتظار از اپوزیسیون دموکراتیک
سرخوردگی از اپوزیسیون، به‌ویژه؛ خارج کشور و سرکوب شدید و شکستن مقاومت مردم و تحمیل اختناق برجامعه که امید به بروز هر جنبش اعتراضی را به یاس تبدیل کرده است،...
۲۷ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: کامران
نویسنده: کامران
محکومیت حکم اعدام شریفه محمدی از سوی سه سندیکای کارگری ایتالیا
از دولت ایتالیا درخواست می‌نماییم، از مسیرهای ارتباطات دیپلماتیک خود برای درخواست لغو فوری و بدون قید و شرط حکم اعدام شریفه محمدی و آزادی بی‌قید و شرط کلیۀ معترضین...
۲۷ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: سه سندیکای کارگری ایتالیا
نویسنده: سه سندیکای کارگری ایتالیا
پرده‌ی آخر نمایش انتخاباتی نظام، بلوغ سیاسی جامعه و انتظار از اپوزیسیون دمکراتیک
جامعه‌ی معاصر ایرانی‌ به وقت خود بهره‌گیری از «فرصت‌»های درون نظام را آزموده و نتیجه‌ی آزمون خود را که مبین سترونی آن بود، ثبت حافظه‌‌اش کرده است. ارزش روی‌کرد جامعه...
۲۶ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: بهزاد کریمی
نویسنده: بهزاد کریمی
مرگ در «منطقۀ امن»
اسکات اندرسون، معاون هماهنگ کننده «اونراوا»( آژانس امدادرسانی و کاریابی برای آوارگان فلسطینی در خاور نزدیک) گفت در بیمارستان «ناصر» شاهد «بعضی از وحشتناک‌ترین صحنه هایی بودم که در ۹...
۲۵ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: برگردان: پروین همتی
نویسنده: برگردان: پروین همتی
به یاد سیمین بهبهانی، شاعری مبارز و مدافع حقوق زنان!
سیمین بهبهانی، با زبانی صریح و بی‌پرده، از دردها و رنج‌های زنان جامعه‌اش سخن می‌گفت و همواره می‌کوشید که ادبیات و هنرش را برای آشکار کردن دردها ی جامعه و...
۲۵ تیر, ۱۴۰۳
نویسنده: گروه کار زنان سازمان فداییان خلق ایران ( اکثریت)
نویسنده: گروه کار زنان سازمان فداییان خلق ایران ( اکثریت)

“منشور آزادی و برابری” مستقّل جبهه سکولار دموکراسی، یک نیاز تاریخی

اصل دیگری که باید به آن باور داشت این است که گذر و عبور از این نظام و استقرار نظامی بر مبنای دموکراسی و عدالت اجتماعی از طریق اصلاحات در قانون اساسی و جستجوی فصل مشترک سیاسی برنامه ای با جبهه استبداد ولایی ممکن نمی باشد. این اصل را بعنوان یکی از نتایج سی ساله چالشهای مردمی باید پذیرفت

وقتی که من مقاله قبلی را با تیتر”کنگره ملی دموکراتیک”، “منشور آزدای و برابری” و “رهبری کاریزماتیک” نوشتم یا هنوز بیانیه شماره ۱۸ مهندس موسوی بیرون نیامده بود، یا من هنوز نخوانده بودم. راستش را بخواهید موضعگیریهای آقایان موسوی و کروبی در عین حال که در جای خود مهّم میباشند، آنقدر اهمیّت حیاتی ندارند که بیایم و کنار تنور بایستیم تا که از تنور در نیامده از الف تا آخرش را زیر زره بین قرار دهیم. ممکن است من اشتباه بکنم، ولی در هر صورت، بیانیّه ۱۸، آقای موسوی را با چندین روز تاخیر مظالعه کردم. در مقاله خود، ایشان از منشور جنبش سبز صحبت کرده بودند که خود صحبت دیگری را می طلبد. من در ادامه نوشته قبلی خود تلاش دارم بمیزان بیشتری موضوعی را که در مقاله قبلی بیان کرده بودم، بشکافم.

در مقاله قبلی من از “منشور آزادی و برابری” بعنوان جوهره حیات و شریان خون در رگهای “کنگره ملی دموکراتیک ایران” صحبت کرده بودم. اینجا تلاش دارم این بخش مطلب را کمی بیشتر کاوش بکنم. جهت شکل یابی ساختار “کنگره ملی دموکراتیک ایران” ، سرفصلهای محوری و جوهره مضامینی که باید در دستور کار قرار گیرند تا جنبش مردمی قادر باشد از این ساختار و نظام سیاسی پوسیده حاکم بتواند به یک نظامی بالنده و مدرن گذر بکنند، چه مضامینی می باشند؟ اگر این مرحله گذر و عبور را یک فاز تحول اجتماعی سیاسی در نظر بگیریم، شاخصه های نظام سیاسی اجتماعی مدرنی که بخشهای بالنده جامعه با همراهی اقشار و طبقات بالنده اجتماعی، و با “پاسیو” کردن و یا از حکومت کندن بخشهایی از جامعه که همیشه بصورت اپورچونیستی با هر نظام سیاسی ارتجاعی حاکمه ای همگامی می کنند و ایزوله کردن جناح ارتجاعی حاکمه قادر هستند ایجاد بکنند، چه ها می باشند؟

روح حاکم بر تمامی سرفصلهای چنین منشوری آزادی، دموکراسی و رعایت موازین بین المللی حقوق بشر خواهد بود. به نظر نگارنده، اگر نظام سیاسی دموکراتیک را حاکمیت مردم بر سرنوشت خود تعریف بکنیم، اکثریت غالب مردم کشور را که کارکنان و زحمتکشان جامعه تشکیل می دهند، از طریق قدرت اعمال ارده خود بر تعیین سرنوشت خود قادر خواهند بود متناسب با رشد سیاسی اجتماعی جامعه، عدالت اجتماعی را در جامعه تحمیل و تامین کنند. بنا بر این دستیابی به عدالت اجتماعی در جامعه، ارتباط تنگاتنگی با گستردگی و تعمیق دموکراسی و آزادیهای فردی و اجتماعی دارد.

هر چه قدر اقشار و طبقات مختلف اجتماعی قادر باشند سندیکاها، اتحاّدیه ها، تعاونیهای خود را تشکیل بدهند و نمایندگان راستین خود را به پارلمان و کابینه بفرستند، به همان نسبت عدالت اجتماعی به نحو واقع بینانه تری بر قرار خواهد بود. امروز به همین دلیل، تحقّق شعار دموکراسی و دست یابی به ارمانهای جهانی حقوق بشر، نسبت به تحقّق عدالت اجتماعی یک قدم در درجه بالاتری قرار می گیرد. تحقق آزادی و حقوق بشر برای عبور از این فاز اجتماعی نظام پوسیده حاکم به یک نظام بالنده ، آزاد و مدرن شامل کدام خواسته ها، آرمانها و سرفصلهای مضمونی می باشند؟

سر فصلهای برنامه مرحله ای گذر به ساختار جامعهء مدرنی را که جامعه ما آبستن آن می باشد و بصورت واقعبینانه پتانسیل قدم نهادن در آن را دارد، میشود در اکثر بیانیه های تظاهرات و اعتراضات سرتاسری داخل و خارج کشور دید. متن دقیقتر آنها در برنامه های سیاسی احزاب سیاسی دموکراتیک قابل مشاهده می باشد. این آرمانها را اگر دسته بندی بکنیم، شاید بتوان به چندین بخش تقسیم کرد که تلاش میکنم در زیر بصورت فشرده به آنها بپردازم.

الف) مقدمه بیانیه جهانی حقوق بشر مطرح می کند “شناسایی حیثیت ذاتی کلیه اعضای جامعه بشری و حقوق یکسان و انتقال ناپذیر آنان اساس آزادی، عدالت و صلح جهانی را تشکیل می دهد”. لذا تامین و تضمین تمامی آزادیهای فردی و اجتماعی از قبیل آزادی اندیشه، قلم، گفتار، دین، مذهب، ملیت، اندیشه های سیاسی و فلسفی، فعالیتهای فرهنگی و علمی از طبیعی ترین حقوق ابتدائی مردم جامعه ما می باشند.

ب) آزادیهای اجتماعی از قبیل تشکیل سندیکاها، اتحادیه ها، تعاونیها، انجمنهای علمی، اجتماعی و فرهنگی، تشکیل آزادانه احزاب سیاسی، نهادها و انجمنهای ملی انجمنهای دینی و عقیدتی، باشگاهها و کلوبهای ورزشی و دیگر سازمانهای دیگر مردمی، محور تضمین آزادیهای اجتماعی را تشکیل می دهد.

ج) حق انتخاب کردن و انتخاب شدن در یک شرایط باز انتخاباتی آزاد با کمک نهادهای اجتماعی دموکراتیک مردمی و نظارت ناظرین بیطرف بدون اعمال هیچ گونه محدودیتی که شرایط آزادیهای انسانی مطرح شده در بند “الف” را محدود کرده باشد، در انتخابات محلی، ناحیه ای، ایالتی و کشوری . دولت حاکم روز باید شرایط اجرای بی قید و شرط چنین انتخابات آزاد را در موعد تعیین شده در قانون فراهم بکند.

چ) مواد ۵ الی ۱۲ این اعلامیه جهانی حقوق بشراز آزادی و برابر حقوقی فرد در مقابل قانون صحبت می کند. اصل بر این اساس است که انسان آزاد است و در مقابل قانون از برابر حقوقی کامل برخوردار است و باید بدور از هر گونه آزار، محدودیت و شکنجه بر اساس اصل بیگناه بودن تا زمانی که جرمی ثابت نشده است، ازنمایندگی وکیل مدافع خود برخوردار باشد.

خ) تضمین امنیت سرمایه گذلری آزاد در ابعاد فردی، شرکتهای سهامی، شرکتهای تعاونی و دیگر اشکال دیگر و حمایت کامل قانونی از امکانات تملّک بر دارائیهای سرمایه ای و بهره برداری از سود سرمایه گذاریهای انجام گرفته بدون حیف و میلها و رشوه خواریهای سیستم اداری و دولتی. تشویق انگیزه های فردی برای بهره مند شدن از سود تلاشهای بیشتر فردی خود از طریق بکارگیری سرمایه گذلری لازم و بکار انداختن قابلیتهای تخصصی و فردی خود.

د) دولتی کردن صنایع مادر مثل نفت، راه آهن و دیگر شبکه های تاسیساتی اساسی کشوری مثل شبکه جاده های کشوری و خط هوایی و دریایی مادر کشوری، بهداشت و آموزش و پرورش. بخشهای اخیر در شرایط فعلی از طریق سرمایه گذاری فردی و شخصی امکان پذیر نمی باشد. در شرایطی که دولت نماینده واقعی و دموکراتیک مردم باشد، تمامی این امکانات در خدمت مردم بکار گرفته خواهد شد.

ذ) تفکیک سه قوه مقننه، قضائیه و مجریه از همدیگر و عدم دخالت نیروهای امنیتی، خصوصاُ نیروهای مسلح در امور سیاسی. نیروهای مسلح فقط در موارد فاجعه ملی مثل زلزله و سیل، و یا در موارد تهاجم نظامی خارجی وارد صحنه عمل گردند.

هدف در اینجا این نیست که سعی کرده باشم برنامه حد اقل یا منشوری جهت برنامه گذر تهیه کنم. خوشبختانه برنامه های سیاسی تک تک احزاب سیاسی سکولار دموکراتیک، خصوصاُ احزاب سوسیال دموکراتیک را بخوانیم، این موارد به تفصیل در آنجا مطرح شده اند. فقط مساله سر این است که آیا این احزاب و سازمانهای سیاسی حاضرند سر یک میز جمع شده و این موارد را بصورت یک برنامه مشترک مرحله ای گذر از نظام پوسیده ولایی نظامی استبدادی به نظام سیاسی مدرن، سکولار و دموکراتیک جمع بندی کرده و بصورت منشوری مثل “منشور آزادی و برابری” در سطح جنبش ارائه دهند، یا نه.

آنچه که مسلم است، تهیه و ارائه کردن چنین منشور برنامه ای یکی از ضرورتهای سیاسی حیاتی این مرحله از جنبش مردمی می باشد. چنین منشوری این امکان را فراهم میکند که تمامی نیروهای آزادیخواه و دموکرات و سکولار این امکان را بیابند که دور چنین برنامه ای جمع گردند. کارکردن بر محور چنین برنامه ای زمینه لازم را در عمل برای شکل گیری ساختار “کنگره ملی دموکراتیک ایران” فراهم می کند. از همه مهمتر، تاثیر روانی سیاسی چنین برنامه و ساختار سیاسی شکل گرفته بر محور آن می باشد. این مساله “امید” به دستیابی به آزادی و برابری را برای تمامی جوانان، دانشجویان، روشنفکران ، زنان و دیگر پیروان راه آزادی و عدالت اجتماعی تقویت کرده و دستیابی به این آمال را در دسترس قابل تحقق نزدیکتری قرار می دهد.

اصل دیگری که باید به آن باور داشت این است که گذر و عبور از این نظام و استقرار نظامی بر مبنای دموکراسی و عدالت اجتماعی از طریق اصلاحات در قانون اساسی و جستجوی فصل مشترک سیاسی برنامه ای با جبهه استبداد ولایی ممکن نمی باشد. این اصل را بعنوان یکی از نتایج سی ساله چالشهای مردمی باید پذیرفت. مردم کوچه و بازار در تجربه روزمره خود به این اصل رسیده اند. سازمانهای سیاسی سکولار دموکراتیک اگر از این مبنا حرکت بکنند، باید به آلترناتیو “مجلس موسسان” یا “کنگره بسیط ملی” جهت تصویب قانون اساسی جدید پیشنهادی جبهه دموکراسی، مدرنیته و سکولاریسم، خود را آماده بکنند. تهیّه قانون اساسی آلترناتیو و تصویب آن توسط کنگره بسیط مردمی، آلترناتیو درست مرحله ای به نظر می آید.

تهیه چنین منشوری و شکل گیری چنین ساختار فراگیری بر محور آن، این امکان را از طرف دیگر فراهم می کند که اشخاص و جریانهای دیگر حقیقی، حقوقی، نهائهای اقتصادی، سیاسی که از جبهه ارتجاع و استبداد می برند، امکان آن را بیابند که به جبهه دموکراسی و مدرنیته بپیوندند. هدف اگر در مقیاس بزرگ آن آشتی ملی باشد، این مساله در وحله اول با ایزوله کردن کامل جبهه استبداد ولایی نظامی میباشد. این کار با رهبری رفیقان نیمه راه مقدور نیست.

کسانی که عمدتا چشمانشان به انتخابات بعدی وزارت کشور در چند سال آینده دوخته شده است، اگر از موضع اپوزیسیون خارج شده و در موضع کنترل قدرت سیاسی دربیایند، با یک توازن قوای دیگری مواجه بوده و می توانند تصمیمات کاملاُ متفاوتی را از آنچه که امروز بصورت گنگی مطرح می کنند، اتخاذ بکنند. پتانسیلهای دموکراتیک این نیروها وقتی قدرتمندتر میگردد که از یکطرف از حمایت جنبش دموکراتیک مردمی برخوردار بوده باشند، و از طرف دیگر در درون ساختار سیاسی اجتماعیی قرار گرفته باشند که برنامه آن جریان سیاسی رادیکالتر، مدرنتر و دموکراتیک تر از مواضع آنها بوده و یکی از اصول بنیادین آن سکولاریسم باشد.

تاریخ انتشار : ۱ تیر, ۱۳۸۹ ۴:۴۶ ب٫ظ
لینک کوتاه
مطالب بیشتر

نظرات

Comments are closed.

بیانیه‌های هیئت‌ سیاسی‌ـ‌اجرایی

حکم اعدام شریفهٔ محمدی را لغو کنید! شریفهٔ محمدی را آزاد کنید!

ما بر این باوریم که با مبارزهٔ هم‌سوی همهٔ نیروهای مترقّی باورمند به آزادی، برابری، مردم‌سالاری (دموکراسی) و عدالت اجتماعی در زمینهٔ حکم منفور اعدام نیز می‌توان ارادهٔ حقوق بشری قاطبهٔ مردم را به این نظام جنایت‌کار تحمیل کرد. ما هم‌صدا با همهٔ این مبارزان لغو حکم اعدام شریفهٔ محمدی را خواهانیم و هم‌نوا با همهٔ نیروهای مترقّی ایران اعلام می‌کنیم جای مبارزان راه بهروزی مردم زندان نیست.

ادامه »
سرمقاله

روز جهانی کارگر بر همۀ کارگران، مزد‌بگیران و زحمتکشان مبارک باد!

در یک سالی که گذشت شرایط سخت زندگی کارگران و مزدبگیران ایران سخت‌تر شد. علاوه بر پیامدهای موقتی کردن هر چه بیشتر مشاغل که منجر به فقر هر چه بیشتر طبقۀ کارگر شده، بالا رفتن نرخ تورم ارزش دستمزد کارگران و قدرت خرید آنان را بسیار ناچیز کرده است. در این شرایط، امنیت شغلی و ایمنی کارگران در محل‌های کارشان نیز در معرض خطر دائمی است. بر بستر چنین شرایطی نیروهای کار در سراسر کشور مرتب دست به تظاهرات و تجمع‌های اعتراضی می‌زنند. در چنین شرایطی اتحاد و همبستگی نیروهای کار با جامعۀ مدنی و دیگر زحمتکشان و تقویت تشکل های مستقل کارگری تنها راه رهایی مزدبگیران است …

مطالعه »
سخن روز و مرور اخبارهفته

مروری بر آن‌چه تا بیست و سوم تیرماه گذشت

نفس چاق نکرده بود آقای پزشکیان که در دفتر شرکت هواپیمایی توسط نیروهای انتظامی بسته شد. گویا عدم رعایت حجاب کارکنان زن این دفتر دلیل این کنش نیروهای انتظامی بود. مساله مهمی نبود! آقای وزیر کشور دولت گفت. فردا باز خواهد شد دفتر.

مطالعه »
یادداشت

حکم اعدام فعال کارگری، شریفه محمدی نمادی است از سرکوب جنبش صنفی نیرو های کار ایران!

میزان توانایی کارگران برای برگزاری اقدامات مشترک، از جمله اعتصابات و عدم شرکت در امر تولید، مرتبط است با میزان دسترسی آنها به تشکل های صنفی مستقل و امکان ایجاد تشکل های جدید در مراکز کار. ولی در جمهوری اسلامی نه تنها حقوق پایه ای کارگران برای سازمان دهی و داشتن تشکل های مستقل رعایت نمیشود، بلکه فعالان کارگری، از جمله شریفه محمدی، مرتبا سرکوب و محکوم به حبس های طولانی مدت، ضربات شلاق و حتی اعدام میشوند.

مطالعه »
بیانیه ها

حکم اعدام شریفهٔ محمدی را لغو کنید! شریفهٔ محمدی را آزاد کنید!

ما بر این باوریم که با مبارزهٔ هم‌سوی همهٔ نیروهای مترقّی باورمند به آزادی، برابری، مردم‌سالاری (دموکراسی) و عدالت اجتماعی در زمینهٔ حکم منفور اعدام نیز می‌توان ارادهٔ حقوق بشری قاطبهٔ مردم را به این نظام جنایت‌کار تحمیل کرد. ما هم‌صدا با همهٔ این مبارزان لغو حکم اعدام شریفهٔ محمدی را خواهانیم و هم‌نوا با همهٔ نیروهای مترقّی ایران اعلام می‌کنیم جای مبارزان راه بهروزی مردم زندان نیست.

مطالعه »
پيام ها

بدرود رفیق البرز!

رفیق البرز شخصیتی آرام، فروتن و کم‌توقع داشت. بی‌ادعایی، رفتار اعتمادآفرین و لبخند ملایم‌اش آرام‌بخش جمع رفقای‌اش بود. فقدان این انسان نازنین، این رفیق باورمند، این رفیق به‌معنای واقعی رفیق، دردناک است و خسران بزرگی است برای سازمان‌مان، سازمان البرز و ما!

مطالعه »
بیانیه ها

حکم اعدام شریفهٔ محمدی را لغو کنید! شریفهٔ محمدی را آزاد کنید!

ما بر این باوریم که با مبارزهٔ هم‌سوی همهٔ نیروهای مترقّی باورمند به آزادی، برابری، مردم‌سالاری (دموکراسی) و عدالت اجتماعی در زمینهٔ حکم منفور اعدام نیز می‌توان ارادهٔ حقوق بشری قاطبهٔ مردم را به این نظام جنایت‌کار تحمیل کرد. ما هم‌صدا با همهٔ این مبارزان لغو حکم اعدام شریفهٔ محمدی را خواهانیم و هم‌نوا با همهٔ نیروهای مترقّی ایران اعلام می‌کنیم جای مبارزان راه بهروزی مردم زندان نیست.

مطالعه »
مطالب ویژه
برنامه و اساسنامه
برنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
اساسنامه
اساسنامه سازمان فدائیان خلق ایران (اکثریت)
بولتن کارگری
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

نقش تاریخی هنر و هنرمندان در روند تکامل اجتماعی

استعارۀ مرغ و پاهایش

در نقد دیدگاه آقای بهزاد کریمی در مقاله‌ای تحت عنوان بلوع سیاسی جامعه و انتظار از اپوزیسیون دموکراتیک

محکومیت حکم اعدام شریفه محمدی از سوی سه سندیکای کارگری ایتالیا

پرده‌ی آخر نمایش انتخاباتی نظام، بلوغ سیاسی جامعه و انتظار از اپوزیسیون دمکراتیک

مرگ در «منطقۀ امن»