سامانه اینترنتی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت)

GOL-768x768-1

۷ خرداد, ۱۴۰۵ ۰۶:۴۱

پنجشنبه ۷ خرداد ۱۴۰۵ - ۰۶:۴۱

گل به‌خودی فیفا در دادن میزبانی جام جهانی به آمریکا و کانادا و نادیده گرفتن تبعیض نسبت به تیم های شرکت کننده…

گودرز اقتداری: در حالی که جهان برای جام جهانی آماده می‌شود، که به عنوان جشن وحدت فرامرزی تبلیغ می‌گردد، به طور فزاینده‌ای آشکار شده که دسترسی به جام همچنان نابرابر و سیاسی است. این "بازی زیبا" در معرض خطر تبدیل شدن به آینه‌ای از همان اختلافاتی است که به طور تاریخی و چرخه‌ای، هماهنگی جهانی را تضعیف کرده‌اند. اگر از ورود بازیکنان، مربیان یا هواداران بر اساس ملیت، مذهب یا گذرنامه‌ای که دارند، جلوگیری شود، وعده یک تورنمنت واقعاً جهانی از بین خواهد رفت. در نهایت، سوال دیگر فقط این نیست که چه کسی واجد شرایط حضور در زمین است، بلکه سوال این است که چه کسانی اجازه حضور در زمین را نخواهند داشت.

کلاودیا شین‌باوم، رئیس جمهور مکزیک، روز دوشنبه اعلام کرد که دولتش موافقت کرده است که به تیم ملی فوتبال ایران اجازه دهد در طول جام جهانی در مکزیک بماند و افزود که “ایالات متحده نمی‌خواهد میزبان این تیم باشد”.

تیم ملی همچنان مسابقات مرحله گروهی خود را در ایالات متحده برگزار خواهد کرد، اما اردوگاه اقامت و تمرین آن به تیخوانا، مکزیک، درست در جنوب سن دیگو، کالیفرنیا منتقل شده است، اقدامی که فدراسیون فوتبال ایران اخیراً اعلام کرده و توسط فیفا، نهاد حاکم بر این ورزش، تأیید شده است.

این اولین باری نیست که واشنگتن اجازه می‌دهد ایدئولوژی، هویت یا سیاست خارجی دسترسی به ورزش را شکل دهد. احتمال محرومیت کل تیم‌ها، هواداران و مسئولان از مسابقات ۲۰۲۶، تاریخی عمیق‌تر و اغلب نادیده گرفته شده را تداعی می‌کند.

از تعلیق محمد علی از بوکس در سال ۱۹۶۷ به دلیل امتناع از خدمت در جنگ ویتنام، تا محدودیت‌های اخیر برای ورزشکاران تراجنسیتی، ایالات متحده بارها و بارها در مورد اینکه چه کسی می‌تواند رقابت کند و چه کسی نمی‌تواند، خط و مرز ایدئولوژیک کشیده است.

رییس جمهور مکزیک پرزیدنت کلاودیا شین‌باوم

شین‌باوم گفت که فیفا پس از آنکه ایالات متحده اعلام کرد که نمی‌خواهد تیم ایران در طول مسابقات در این کشور بماند، با دولت او تماس گرفت، با وجود اینکه ایران هر سه بازی گروهی خود را در لس‌آنجلس و سیاتل انجام می‌دهد.

شین‌باوم به خبرنگاران گفت: “ایالات متحده نمی‌خواهد تیم ملی ایران شب‌ها در ایالات متحده بماند.” او گفت که نماینده فیفا از او پرسید: “آیا آنها می‌توانند در مکزیک بمانند؟”  و ما گفتیم، “بله، مشکلی نیست. ما هیچ مشکلی با این موضوع نداریم.”

شین‌باوم با تایید اطلاعیه فدراسیون ایران در آخر هفته، گفت که پیش از شروع جنگ، قرار بود تیم اردوی خود را در توسان، آریزونا، مستقر کند. اما با تشدید تنش‌ها، تیم ملی ایران کمپ خود را به تیخوانا در مکزیک منتقل کرد. فدراسیون اعلام کرد که ایرانی‌ها از فیفا مجوز دریافت کرده‌اند و این انتقال روز دوشنبه با انتشار فهرست تمام ۴۸ محل کمپ اصلی رسمی شده است.

تیم‌ها از کمپ‌های اصلی برای تمرین قبل و بعد از مسابقات استفاده می‌کنند. جام جهانی امسال از ۱۱ ژوئن تا ۱۹ ژوئیه برگزار می‌شود و به میزبانی مشترک ایالات متحده، کانادا و مکزیک برگزار خواهد شد.

هم‌زمان، مقامات آمریکایی – از جمله مارکو روبیو – اظهار داشتند که تیم ملی ایران همچنان اجازه ورود به ایالات متحده برای انجام مسابقات برنامه‌ریزی شده خود را خواهد داشت. رویترز به طور خاص گزارش داد که ترامپ گفته است: «از شرکت ایران در مسابقات استقبال می‌کند» اما «به دلایل ایمنی» «مناسب نیست که آنها» به طور مداوم در آنجا باشند.

مهدی تاج، رئیس فدراسیون فوتبال ایران، افزوده است که این اقدام به جلوگیری از مشکلات مربوط به ویزا نیز کمک می‌کند و تیم می‌تواند مستقیماً با پروازهای ایران ایر به مکزیک سفر کند. امکان استفاده از ایران ایر به دلیل صرفه جویی مالی آن، علاوه بر مساله تحریم ها، برای نخستین بار به مساله تعیین کننده ای برای تیم ملی تبدیل شده است. جزییات مربوط به سفرهای داخلی بطور مثال تا سیاتل که بازی ایران با مصر در ۲۶ ژوئن در انجا برگزار میشود، و هم‌چنین اگر ایران از مرحله مقدماتی به دور دوم صعود کند به شهرهای دیگر، اگر در امریکا باشند، نیز هنوز ناروشن مانده است.

زمانی که قرعه کشی برای محل برگزاری جام جهانی ۲۰۲۶ در جریان جام جهانی ۲۰۱۸ در مسکو صورت گرفت برای نخستین بار تعداد شرکت کنندگان به ۴۸ افزایش یافت و میزبانی جام جهانی به ۳ کشور واگذار شد که با مراکش رقابت کردند. ورزش فوتبال (که در امریکا به نام ساکر Soccer خوانده میشود) در امریکا تازه رشد پیدا کرده است از نظر مالی برای فیفا فرصتی ایجاد می‌کرد که به بازار پر سود ایالات متحده نفوذ کند. از همین رو است که جیانی اینفانتینو عملا به هر ساز ترامپ تا کنون رقصیده است.

با این وجود نگرانی اصلی فیفا این است که تیم‌های واجد شرایط پس از انکه از مسابقات مقدماتی عبور کردند، باید بتوانند در مسابقات شرکت کنند. به روایتی فیفا باور دارد که بدون همه تیم ها جام دیگر جهانی نیست. دولت‌های میزبان اما همچنان در مورد ویزا، مدت اقامت، مکان‌های تمرین و ترتیبات امنیتی گسترده‌تر، اختیار خود را حفظ می‌کنند.

آنگونه که مینکی وُردن، مدیر طرح‌های جهانی دیده‌بان حقوق بشر، در مقاله ای در سامانه «خطوط نو» یکسال پیش تذکر داده بود: «فیفا باید علناً تهدید سیاست‌های مهاجرتی ایالات متحده را برای تمامیت این مسابقات جدی بگیرد و از دولت ایالات متحده بخواهد که باید اطمینان دهد که همه تیم‌های واجد شرایط، کارکنان پشتیبانی، رسانه‌ها و هواداران صرف نظر از ملیت، مذهب یا عقیده، دسترسی برابر برای ورود به ایالات متحده خواهند داشت. فیفا همچنین باید معیارها و جدول زمانی روشنی را برای تغییرات سیاست مهاجرتی ایالات متحده که برای تضمین احترام به حقوق بازیکنان، هواداران و سایر شرکت‌کنندگان در جام جهانی لازم است، تعیین کند و در صورت عدم حصول چنین تضمین‌هایی، آماده تجدیدنظر در تصمیم میزبانی باشد.»

همانگونه که مایکل جی. اپستین در سایت “بالاتر از قانون” مینویسد: «وقتی سپ پلاتر رییس کل سابق فیفا و سایر کارشناسان هشدار می‌دهند که هواداران باید از امریکا دور بمانند، مسئله دیگر فقط ظاهرسازی نیست. این است که آیا چارچوب قانونی پیرامون این مسابقات می‌تواند از بزرگترین رویداد ورزشی جهان بدون ترک خوردن تحت فشارهای ژئوپلیتیکی حمایت کند یا خیر. جام جهانی همیشه ادعا کرده است که ملت‌ها را به مدت ۹۰ دقیقه متحد می‌کند. در سال ۲۰۲۶، دادگاه‌ها، نهادهای نظارتی و مقامات مرزی ممکن است به همان اندازه بازیکنان حاضر در زمین، بر روی واقعیت این وعده پرده ای از ابهام را شکل دهند.»

تیم ملی در لس‌آنجلس و سیاتل در ۳ بازی دور اول با زلند نو، بلژیک، و مصر بازی خواهد کرد.

در تئوری، میزبانی یک تورنمنت بزرگ بین‌المللی در کشوری مانند ایالات متحده که ثروتمند، توسعه‌یافته، با ورزشگاه‌ها و زیرساخت‌های آماده است می‌باید روندی روان را فراهم کند. در عوض، سیاست به یک مانع تبدیل شده است. قوانین سختگیرانه‌تر ویزا، تأخیرهای طولانی در روند پاسخ‌دهی به درخواست‌ها و این واقعیت که ساختار سیاسی این کشور مردم جهان را به عناصر مطلوب و نامطلوب تقسیم کرده است، عدم اطمینان و اعتراضات گسترده را ایجاد می‌کند.

آلیا الکس چیزمیچ روزنامه‌نگار آزاد بوسنیایی متولد ایتالیا که برای تقویت صداهای محروم در ورزش تلاش می‌کند، در نشریه رایانه ای “خطوط نو” هشدار را چنین منعکس کرده است: در حالی که جهان برای جام جهانی آماده می‌شود، که به عنوان جشن وحدت فرامرزی تبلیغ می‌شود، به طور فزاینده‌ای آشکار شده که دسترسی به جام همچنان نابرابر و سیاسی است. این “بازی زیبا” در معرض خطر تبدیل شدن به آینه‌ای از همان اختلافاتی است که به طور تاریخی و چرخه‌ای، هماهنگی جهانی را تضعیف کرده‌اند – و فوتبال به دنبال فراتر رفتن از آن بوده است. اگر از ورود بازیکنان، مربیان یا هواداران بر اساس ملیت، مذهب یا گذرنامه‌ای که دارند، جلوگیری شود، وعده یک تورنمنت واقعاً جهانی از بین خواهد رفت. در نهایت، سوال دیگر فقط این نیست که چه کسی واجد شرایط حضور در زمین است، بلکه سوال این است که چه کسانی اجازه حضور در زمین را نخواهند داشت.

در این دوره مسایل خاص ایران از همان آغاز کاملا قابل پیش‌بینی بود. از ۳ کشور برگزار کننده دو کشور أصلا با ایران رابطه سیاسی و دیپلوماتیک ندارند. با افزایش تعداد تیم ها انتخاب ایران برای هفتمین بار از بدیهیات بود و در واقع ایران جزء اولین کشورها پس از ۳ کشور میزبان در جهان بود که از سد بازیهای مقدماتی عبور کرده و پروانه حضور در جام جهانی را به‌دست آورد. اما مهدی تاج رییس فدراسیون فوتبال ایران برای حضور در مراسم قرعه‌کشی جام جهانی که در کانادا برگزار می‌شد نیز موفق به دریافت ویزای ورود به کانادا نشد و از فرودگاه تورنتو به ایران بازگشت.

اینفانتینو دو هفته پیش در آنتالیای ترکیه با تیم ملی ایران دیدار کرد و روز چهارشنبه گفت که تحت تأثیر قرار گرفته است. اینفانتینو گفت: «من به دیدن آنها رفتم. آنها واقعاً تیم خوبی هم هستند. و واقعاً می‌خواهند بازی کنند و باید بازی کنند. ورزش اکنون باید خارج از سیاست باشد.»

اینفانتینو اذعان کرد که همیشه نمی‌توان به جدایی ورزش و سیاست دست یافت. او تاکید کرد: «خب، ما روی ماه زندگی نمی‌کنیم، ما روی سیاره زمین زندگی می‌کنیم. اما می‌دانید اگر “هیچ کس دیگری به ساختن پل‌ها و حفظ آنها دست نخورده و در کنار هم اعتقاد ندارد، خب شاید ما باید این کار را انجام ‌دهیم.”»

تیم ملی همانگونه که در جام جهانی ۲۰۲۲ در قطر هم هدف تظاهرات مخالفین جمهوری اسلامی قرار گرفت در این بازیها نیز با تقابل مخالفین جمهوری اسلامی بویژه طرفداران سلطنت روبرو خواهذ بود. پیش بینی ها اما انست که این بار شاید بخاطر میزبانی در امریکا و کانادا که هر دو میزبان صد ها هزار ایرانی متمایل به رضا پهلوی هستند، امکان در گیری های بیشتر محتمل‌تر است. به همین دلیل هم است که فیفا ظاهرا ورود پرچم های رژیم سابق را بعنوان یک اکت سیاسی شناخته و قرار است از ورود انها به داخل استادیوم ها خودداری کند.

در دیدگاه ما اما تیم ملی تیم تمام مردم ایران است و در این شرایط که کشور هدف حملات و خسارات بی‌بدیل در تاریخ معاصر خود بوده است پیروزی تیم ملی و حمایت عمومی هم‌وطنان برای ایجاد اتحاد و هم‌بستگی ملی بیش لز پیش ضروری و مورد انتظار است. ما مانند همه هنرمندان و روشنفکران میهن تحت ستم‌مان ورزش‌کارانی که با پرچم ایران در هر میدانی مبارزه میکنند را نیز فرزند ایران و از ان خود میدانیم و پیروزی هایشان را در میدان‌های جهانی ارج می‌گذاریم.

جام جهانی فیفا; دسترسی به ویزا، حاکمیت دولت‌های میزبان، مسائل حقوقی، سوابق تاریخی و تضاد دیدگاه‌ها

این سوال که آیا کشورهای میزبان باید همه تیم‌های ملی، بازیکنان و هیئت‌های نمایندگی واجد شرایط را در رویدادهای ورزشی بزرگ بپذیرند یا خیر، نزدیک به برگزاری جام جهانی فیفا ۲۰۲۶ به میزبانی ایالات متحده، کانادا و مکزیک، به طور فزاینده‌ای اهمیت یافته است. تنش‌های سیاسی، رژیم‌های تحریم، کنترل مهاجرت و ممنوعیت‌های سفر، نگرانی‌هایی را در مورد اینکه آیا دولت‌ها ممکن است ویزای ورزشکاران، مقامات، روزنامه‌نگاران یا هواداران کشورهای خاص را رد کنند، ایجاد کرده است. اگرچه توافق‌نامه‌های میزبانی فیفا عموماً دولت‌ها را ملزم به تسهیل ورود شرکت‌کنندگان وابسته می‌کند، اما کشورهای مستقل همچنان اختیار قانونی نهایی را در مورد مهاجرت و کنترل مرزها دارند. در این مقاله سعی کرده ایم چارچوب قانونی پیرامون تعهدات میزبانی فیفا، سوابق تاریخی مربوط به رد ویزا یا محرومیت‌ها و استدلال‌های رقیب مطرح شده توسط دولت‌های میزبان، کشورهای شرکت‌کننده، فیفا و هواداران را بررسی کنیم. همچنین پیامدهای گسترده‌تر آن را برای مدیریت ورزش بین‌المللی، بی‌طرفی و مشروعیت رویدادهای ورزشی جهانی بررسی خواهیم کرد.

۱. توافق‌نامه‌های میزبانی فیفا و تعهدات ویزا

ترتیبات میزبانی فیفا معمولاً دولت‌های میزبان را ملزم می‌کند که ورود، پردازش ویزا، ترخیص گمرکی و حفاظت‌های امنیتی را برای شرکت‌کنندگان وابسته و مرتبط با تیم ها در جام جهانی تسهیل کنند. این شرکت‌کنندگان عموماً شامل بازیکنان، مربیان، داوران، کادر پزشکی، مقامات فیفا، حامیان مالی، پخش‌کنندگان و پرسنل رسانه‌ای منتخب می‌شوند.

در عمل، فیفا دسترسی تیم‌های واجد شرایط را برای یکپارچگی مسابقات ضروری می‌داند. جیانی اینفانتینو، رئیس فیفا، پیش از این اظهار داشت که “تیم‌هایی که به جام جهانی راه می‌یابند باید به کشور مربوطه دسترسی داشته باشند، در غیر این صورت جام جهانی وجود نخواهد داشت.” با این حال، توافق‌نامه‌های فیفا به طور کامل قانون مهاجرت داخلی را لغو نمی‌کنند. دولت‌ها اختیار رسمی حاکمیتی بر تصمیمات امنیت ملی، اجرای تحریم‌ها و کنترل مرزها را حفظ می‌کنند.

برای جام جهانی فیفا ۲۰۲۶، ایالات متحده اعلام کرده است که ورزشکاران و هیئت‌های رسمی از کشورهای واجد شرایط عموماً تحت محدودیت‌های سفر از معافیت یا ملاحظات ویژه برخوردار می‌شوند. در عین حال، تحلیلگران حقوقی خاطرنشان می‌کنند که هیچ “ویزای جام جهانی” خودکاری وجود ندارد و هواداران عادی همچنان مشمول رویه‌های مهاجرتی منظم هستند.

۲. سوابق تاریخی و موارد مشابه

  • اتحاد جماهیر شوروی و شیلی (۱۹۷۳-۱۹۷۴): پس از کودتای نظامی در شیلی در سال ۱۹۷۳، اتحاد جماهیر شوروی از سفر به سانتیاگو برای یک مسابقه مقدماتی جام جهانی خودداری کرد. فیفا در نهایت پس از امتناع شوروی، نتیجه این مسابقه را ۳-۰ به شیلی واگذار کرد.
  • آفریقای جنوبی تحت آپارتاید: آفریقای جنوبی به دلیل سیاست‌های آپارتاید برای دهه‌ها از مسابقات فیفا تعلیق شد و نشان داد که ملاحظات سیاسی و اخلاقی می‌تواند منجر به محرومیت از ورزش جهانی شود.
  • یوگسلاوی و تحریم‌های سازمان ملل (۱۹۹۲): یوگسلاوی به دلیل تحریم‌های سازمان ملل متحد مرتبط با جنگ‌های بالکان از شرکت در مسابقات بین‌المللی فوتبال محروم شد.
  • ورزشکاران اسرائیلی و محدودیت‌های ویزا: چندین کشور و تورنمنت به دلیل رد ویزای ورود به ورزشکاران اسرائیلی با جنجال روبرو شده‌اند. اندونزی به ویژه پس از امتناع از میزبانی تیم اسرائیل، حق میزبانی مسابقات جوانان فیفا را از دست داد.
  • هیئت‌های نمایندگی کوبا و ونزوئلا: مقامات آمریکایی گهگاه ویزای ورزشکاران و مقامات ورزشی کوبایی یا ونزوئلایی شرکت‌کننده در مسابقات بیسبال و سایر مسابقات بین‌المللی را رد کرده‌اند. در سال ۲۰۱۹، تیم ملی فوتبال کوبا با موانع جدی روبرو شد، زیرا کاپیتان و بهترین بازیکن آنها، یوردان سانتا کروز، از دریافت ویزای ایالات متحده برای شرکت در جام طلایی کونکاکاف محروم شد و این امر به طور قابل توجهی تیم را تضعیف کرد.
  • در سال ۲۰۱۹، ویزای نه بازیکن از تیم ملی فوتبال زیر ۱۵ سال گواتمالا برای شرکت در مسابقات قهرمانی زیر ۱۵ سال پسران کنفدراسیون فوتبال آمریکای شمالی، مرکزی و کارائیب (CONCACAF) که در آن سال در برادنتون، فلوریدا برگزار شد، رد شد. این امر تیم را در موقعیت رقابتی نامساعدی قرار داد، زیرا آنها مجبور بودند بازیکنان رد شده را با بازیکنان دیگری که ویزا دریافت کرده بودند اما همان دوره‌های آمادگی را طی نکرده بودند، جایگزین کنند.
  • تیم فوتبال زنان تبت: در طول دوره اول ریاست جمهوری ترامپ در سال ۲۰۱۷، ویزای تیم فوتبال زنان تبت برای شرکت در جام دالاس در تگزاس رد شد. با وجود دعوت از سوی برگزارکنندگان مسابقات و داشتن تمام مدارک لازم، به این تیم گفته شد که “هیچ دلیل موجهی” برای بازدید از ایالات متحده ندارند. بازیکنان، که اکثراً پناهندگان تبتی ساکن هند بودند، بدون توضیح واضح از ورود محروم و مجبور به لغو مشارکت خود شدند.

۳. تنش‌های حقوقی و سیاسی

تنش حقوقی در مرکز این موضوع، تضاد بین تعهدات ورزشی بین‌المللی و حاکمیت دولت است. فیفا از دولت‌های میزبان انتظار دارد که اصول مشارکت برابر، بی‌طرفی و عدم تبعیض را رعایت کنند. با این حال، دولت‌ها استدلال می‌کنند که سیاست مهاجرت همچنان یک وظیفه اصلی حاکمیتی است که نمی‌توان آن را به یک سازمان ورزشی واگذار کرد.

از دیدگاه دولت میزبان، دولت‌ها ممکن است نگرانی‌های امنیتی مشروع، تعهدات مربوط به رعایت تحریم‌ها، محدودیت‌های دیپلماتیک یا الزامات قانونی داخلی را مطرح کنند. دولت‌ها همچنین ممکن است استدلال کنند که اعطای دسترسی نامحدود به همه اتباع خارجی می‌تواند واکنش‌های سیاسی یا خطرات امنیتی ایجاد کند.

از دیدگاه کشورهای شرکت‌کننده و فیفا، عدم صدور ویزا به صورت گزینشی، عدالت ورزشی و جهانی بودن رقابت‌های بین‌المللی را تضعیف می‌کند. منتقدان استدلال می‌کنند که اجازه دادن به ملاحظات سیاسی برای تعیین اینکه چه کسی می‌تواند شرکت کند، به اعتبار جام جهانی آسیب می‌رساند و باعث ایجاد رفتار نابرابر بین ملت‌ها می‌شود.

یکی دیگر از تمایزات مهم بین بازیکنان و هواداران وجود دارد. فیفا و دولت‌های میزبان عموماً دسترسی ورزشکاران و هیئت‌های رسمی را در اولویت قرار می‌دهند زیرا حذف آنها خود مسابقات را تهدید می‌کند. هواداران،

روزنامه‌نگاران، فعالان و اعضای خانواده گسترده معمولاً از حمایت‌های بسیار ضعیف‌تری برخوردار می‌شوند و همچنان مشمول قوانین مهاجرتی عادی هستند.

۴. استدلال‌های اصلی از دیدگاه‌های مختلف

دیدگاه حاکمیت ملی بر مرزها: نگرانی‌های امنیتی؛ اجرای تحریم‌ها؛ پاسخگویی سیاسی داخلی؛ قوانین مهاجرت را نمی‌توان به طور کامل به دلیل ورزش به حالت تعلیق درآورد.

فیفا و نهادهای حاکم بر ورزش: مشارکت جهانی ضروری است؛ بی‌طرفی سیاسی باید حفظ شود؛ کشورهای میزبان داوطلبانه تعهداتی را هنگام پیشنهاد میزبانی مسابقات پذیرفته‌اند.

کشورهای شرکت‌کننده: تیم‌های واجد شرایط نباید با تبعیض مواجه شوند؛ ورزش باید از درگیری‌های ژئوپلیتیکی جدا بماند؛ رفتار متناقض با ویزا، انصاف را تضعیف می‌کند.

هواداران و جامعه مدنی: هواداران و روزنامه‌نگاران اغلب با دسترسی نابرابر مواجه هستند؛ سیاست‌های گزینشی ویزا ممکن است به ابزاری برای فشار یا تبعیض سیاسی تبدیل شوند.

۵. بحث جام جهانی فیفا ۲۰۲۶

جام جهانی ۲۰۲۶ بحث‌ها را تشدید کرده است زیرا در درجه اول ایالات متحده در دوره‌ای از تنش‌های ژئوپلیتیکی شدید و محدودیت‌های مسافرتی در حال تحول میزبانی را پذیرفته است. راهیابی ایران به این مسابقات، سوالاتی را در مورد اینکه آیا بازیکنان، مقامات، نمایندگان رسانه‌ها یا هواداران ایرانی با موانع ویزا مواجه خواهند شد، مطرح کرد.

گزارش‌های اخیر نشان می‌دهد که مقامات آمریکایی به فیفا اطمینان داده‌اند که ورزشکاران و هیئت‌های رسمی از کشورهای واجد شرایط عموماً پذیرفته می‌شوند. با این وجود، نگرانی‌هایی در مورد مقامات، روزنامه‌نگاران، هواداران و محدودیت‌های سفر گسترده‌تر که شهروندان کشورهای تحریم‌شده را تحت تأثیر قرار می‌دهد، همچنان وجود دارد.

این موضوع محدود به ایران نیست. نگرانی‌های مشابهی در مورد عراق، هائیتی، کوبا، ونزوئلا و سایر کشورهایی که به طور بالقوه تحت تأثیر محدودیت‌های سفر یا تنش‌های دیپلماتیک قرار دارند، مطرح شده است. کارشناسان حقوقی هشدار می‌دهند که هرگونه محرومیت قابل توجه از دسترسی به یک تیم ملی واجد شرایط می‌تواند بحرانی بی‌سابقه برای فیفا و دولت‌های میزبان ایجاد کند.

۶. نتیجه‌گیری

از نظر تاریخی، محرومیت کامل یک تیم ملی واجد شرایط از مسابقات نهایی جام جهانی فیفا صرفاً به دلیل عدم صدور ویزا بسیار نادر بوده است. با این حال، موارد بسیاری از جمله رد ویزا، محرومیت‌های با انگیزه سیاسی، تعلیق‌های مبتنی بر تحریم یا محدودیت‌های جزئی هیئت‌ها وجود دارد.

چارچوب قانونی پیرامون جام جهانی در نهایت به مصالحه ظریفی بین دو اصل بستگی دارد: اقتدار حاکمیتی کشورها برای کنترل ورود به قلمرو خود، و انتظار اینکه رویدادهای ورزشی جهانی باز، بی‌طرف و بدون تبعیض باقی بمانند.

جام جهانی فوتبال ۲۰۲۶ شاید بزرگترین آزمون مدرن این تعادل باشد. اینکه فیفا و دولت‌های میزبان چگونه این تنش‌ها را مدیریت می‌کنند، می‌تواند انتظارات آینده برای مدیریت ورزش بین‌المللی، تحرک ورزشکاران و رابطه بین سیاست و رویدادهای ورزشی جهانی را شکل دهد.

*****

۱. منابع مقاله شامل ترکیبی از موارد زیر است:

  • چارچوب‌های حاکمیتی فیفا/کمیته بین‌المللی المپیک
  • تحلیل قوانین مهاجرت
  • سابقه تاریخی
  • گزارش‌های رسانه‌ای
  • تفسیرهای ژئوپلیتیکی و حقوقی

برخی از موارد تاریخی (آفریقای جنوبی، یوگسلاوی، اتحاد جماهیر شوروی/شیلی) همچنین به تاریخچه گسترده‌تر بایگانی فیفا و اسناد تحریم‌های سازمان ملل متکی هستند.

  1. FIFA World Cup hosting and travel obligations

Discussion of visa restrictions and World Cup access

Immigration and visa analysis for 2026 World Cup

Analysis of U.S. travel restrictions and World Cup concerns

Reporting on Iran and 2026 World Cup visa concerns

ESPN reporting on Iranian delegation visa controversy

Historical background: 1974 FIFA World Cup and USSR–Chile dispute

Historical sanctions and exclusions in football

Indonesia losing FIFA hosting rights over Israel participation dispute

IOC principles regarding nondiscrimination and athlete access

U.S. visa denials affecting sports delegations

Legal commentary on FIFA host obligations vs sovereignty

 

تاریخ انتشار : ۷ خرداد, ۱۴۰۵ ۳:۴۷ ق٫ظ

آخرین نوشته‌ها:

لینک کوتاه

نظرات

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

به مناسبت سالروز پیروزی بر نازیسم؛ هیچ نیروی اهریمنی نمی‌تواند بر مردمی متحد پیروز شود

هیئت سیاسی- اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت): همان‌گونه که اتحاد شوروی در ژوئن ۱۹۴۱ با اتکای به اتحاد مردمی در برابر تجاوز ایستاد، ایران نیز در اسفند ۱۴۰۴ دچار تحولی بزرگ شد. همبستگی مردم در دفاع از میهن، که به عین دریافتند فرزندانشان در نیروهای مسلح، به اتکای پشتیبانی جامعه است که قادرند از کشورشان در برابر خطر موجودیتی دفاع کنند.

ادامه »

ایران در آستانه فروپاشی: اعتراضات، عدم حقانیت حاکمان و بن‌بست‌های پیش‌رو…

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان می‌دهد که هر موج سرکوب، به‌جای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچک‌تر می‌کند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان می‌راند و پس از مدتی، اعتراضات گسترده‌تری دوباره سر برمی‌آورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقه‌ای و بین‌المللی نیز هم‌زمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این هم‌زمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادله‌ای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

مطالعه »

ترامپ، توافق با جمهوری اسلامی ایران و پیمان ابراهیم

چنین می‌نماید که زور ترامپ برای خلق «بیگ بنگ»ی نو چندان پرزور نیست.

گره «پیوستن عربستان و قطر به پیمان ابراهیم» به پایان جنگ با ایران را قطر و عربستان به کوری کشاندند.

کوری گره همزمان پیام روشنی را با خود دارد؛

بدون ایران، نظمی نو در منطقه، باختر آسیا؛ حاکم نخواهد شد.

آمریکا باید در ملاحظات سیاسی خود نقش ایران را از «تهدید» به «بازیگر ضروری» بازتعریف کند.

ایران دیری‌ست در پی شناسایی این نقش خود از سوی امریکا بوده است.

مطالعه »

گل به‌خودی فیفا در دادن میزبانی جام جهانی به آمریکا و کانادا و نادیده گرفتن تبعیض نسبت به تیم های شرکت کننده…

گودرز اقتداری: در حالی که جهان برای جام جهانی آماده می‌شود، که به عنوان جشن وحدت فرامرزی تبلیغ می‌گردد، به طور فزاینده‌ای آشکار شده که دسترسی به جام همچنان نابرابر و سیاسی است. این “بازی زیبا” در معرض خطر تبدیل شدن به آینه‌ای از همان اختلافاتی است که به طور تاریخی و چرخه‌ای، هماهنگی جهانی را تضعیف کرده‌اند. اگر از ورود بازیکنان، مربیان یا هواداران بر اساس ملیت، مذهب یا گذرنامه‌ای که دارند، جلوگیری شود، وعده یک تورنمنت واقعاً جهانی از بین خواهد رفت. در نهایت، سوال دیگر فقط این نیست که چه کسی واجد شرایط حضور در زمین است، بلکه سوال این است که چه کسانی اجازه حضور در زمین را نخواهند داشت.

مطالعه »
شبکه های اجتماعی سازمان
آخرین مطالب

گل به‌خودی فیفا در دادن میزبانی جام جهانی به آمریکا و کانادا و نادیده گرفتن تبعیض نسبت به تیم های شرکت کننده…

تاثیرات جنگ و بحران‌ها بر بهداشت زنان، به مناسبت ۲۸ ماه مه

مورخ آمریکایی: «هر دولتی که با حمایت ایالات متحده به قدرت برسد، فاقد مشروعیت خواهد بود.»

ترامپ، توافق با جمهوری اسلامی ایران و پیمان ابراهیم

تعویق مذاکرات غنی‌سازی هسته‌ای تا زمان دستیابی به توافقی برای پایان دادن به جنگ و باز کردن تنگه هرمز.

از غزه تا میناب | کودکان در جنگ | برنامه ویژه دوره هفدهم جشنواره بین‌المللی سینمای تبعید – سوئد