- حلیل هفته: چنین کارگرانی، مرعوب و بندە سرمایە نخواهند شد
- از تجربە دیگران: چارچوب قانونی برای "اتحادیه های صنفی اتیوپی" در یک دیدگاه تاریخی (بخش دوم)
- دیگر کشورها: خلاصه ای از بیانیه شصتمین اجلاس شورای ملی "کانون متحده کارگران"- نابودی ساختارهای تولیدی کلمبیا
- از جهان کار: آیا باید از آیندۀ کار هراسان باشیم؟ (بخش پایانی)
- اطلاعیه: بیانیه محمود بهشتی لنگرودی و اسماعیل عبدی: آری این جا ایران است ...
- به بهانه روز جهانی زن : رهایی، عدالت و برابری
- یادداشت منتخب اجلاس ضد کارگری به نام حمایت و همبستگی کارگری
- تیتر اخبار

هیئت سیاسی اجرایی سازمان فداییان خلق ایران (اکثریت): ما خواستار توقف فوری بمبارانها و همچنین پایانیافتن حملات موشکی متقابل، برقراری آتشبسِ کامل و بدون قید و شرط در تمامی جبههها، و آغاز بیدرنگ مذاکرات مستقیم، جامع و هدفمند میان طرفهای درگیر، از جمله نمایندگان ایران و ایالات متحده آمریکا، هستیم. این مذاکرات، که ضرورتی انکارناپذیر دارند، باید تا دستیابی به توافقی پایدار ادامه یافته و به ایجاد تضمینهای عینی و اجرایی برای جلوگیری از تکرارتجاوز، حفظ و صیانت از حاکمیت ملی و حفظ تمامیت ارضی ایران منجر شوند.

شورای سردبیری کار: تجربه تمامی طول دوران حیات حکومت اسلامی نشان میدهد که هر موج سرکوب، بهجای تثبیت پایدار نظام، پایگاه اجتماعی نظام را کوچکتر میکند، شمار بیشتری از شهروندان را به صف مخالفان میراند و پس از مدتی، اعتراضات گستردهتری دوباره سر برمیآورد. این بار اما فشار از پایین با خطر تشدید تنش در سطح منطقهای و بینالمللی نیز همزمان شده است. در چنین فضایی، اسرائیل ـ با سابقه حملات تحریک آمیز و تلاش مستمر برای تضعیف جمهوری اسلامی ـ ممکن است اعتراضات داخلی را فرصتی برای ازسرگیری حملات علیه ایران تلقی کند. این همزمانی نارضایتی داخلی و تهدید خارجی، معادلهای بسیار خطرناک برای کشور ما ایجاد کرده است.

این لحظه تاریخی که ایران از سر می گذراند، مشابه لحظه تاریخی ژوئن ۱۹۴۱ برای اتحاد شوروی است. دشمنی غدار که به قوانین هزاران ساله جنگ پایبندنیست، برای نابودی ایران به سراغ آن آمده است. به یاد داشته باشیم که در دهه ۱۹۳۰ در اتحاد شوروی، سرکوب ده ها برابر بیش از ابعاد نیم قرن اخیر در ایران صورت گرفته بود. اتحاد شورویِ ژوئن ۱۹۴۱ بسیار تنها بود. ارتش نازی عملا سراسر قاره اروپا را فتح کرده بود. هیچ نیرویی در مقابل ارتش هیتلر نمانده بود. این ارتش، در نخستین ماه ها، برق آسا تا دروازه مسکو پیش رفت. مابقی ماجرا، تاریخ است. نتانیاهو و ترامپ نیز مانند هیتلر قادر به درک قدرت ملتی که از خود دفاع می کند نیستند.

گودرز اقتداری: دانیل لامبرت یک دیپلمات سابق در سازمان ملل در این مورد چنین نوشته است: ” فرماندهان زیردریاییهای نازی اغلب قایقهای نجات، آب، غذا و مسیرهای ناوبری برای فرود آمدن به بازماندگان کشتیهایی که به آنها برخورد میکردند، میدادند. ایالات متحده بدون هیچ هشداری، امروز بیش از ۱۵۰ ملوان را کشت و سپس با سرعت فرار کرد. به معنای واقعی کلمه بدتر از نازیها و یک جنایت جنگی ظالمانه.”