آزاد مردی شریف و انسانی والا که زندگی را با طنین عشق به عدالت، آزادی و دانایی معنا میبخشید، پس از عمری مبارزه با ناپاکی و پلیدی، و پس از گذراندن دوران سخت بیماری، از میان ما رفت.
او زندگی را با تمام وجود دوست میداشت و معنای حقیقی آن را در پیوند با رهایی انسانها از زنجیرهای تبعیض و نابرابری، و در عشق به آزادی میدید. سراسر عمرش سرشار از امید، آرزو و تلاش برای جهانی بود که در آن انسانها از ظلم و بیعدالتی رها باشند.
یاد او نه با اندوه، بلکه با زنده نگه داشتن شعلههای عشق و دوستیاش نسبت به مردم، جاودانه خواهد ماند. او به ما آموخت که حتی در سختترین شرایط زندگی نیز میتوان انسانی زیست و شریف ماند.
او رفت، اما طنین صدایش همچنان در گوش و جان ما نجوا میکند؛ صدایی که ما را به عشق، امید، دانایی و اندیشیدن فرا میخواند. برای او، سنجش و معیار انسانیت، اندیشه، آگاهی و مهرورزی بود. تا واپسین لحظات زندگی، با وجود همه دشواریها، از کتاب جدا نشد؛ بوی کتاب او را سرمست میکرد و از او گنجینهای گرانبها بر جای ماند.
یادش گرامی و راهش پررهرو باد.
