علی پورنقوی

تداوم برنامۀ هسته ای با کدام منطق؟

ترامپ، علیرغم وعدۀ انتخاباتی اش دایر بر این که برجام را پاره خواهد کرد و رجزخوانی های بعدی اش در این باره، چنین نکرد. به نظر می رسد او اکنون، خواه شخصاً و خواه به عنوان جزئی از یک دستگاه حاکمه، درک روشنتری از معادلات جهانی یافته و متوجه شده است که نمی تواند چندان هم بی‌گدار به آب بزند. این درک روشنتر از تعادل کنونی موجبی است که ترامپ "صعود به پائین " را آغاز کند.

تصمیم دوپهلوی ترامپ

دیروز، جمعه 13 اکتبر، ترامپ با پرهیز از اعلام پایبندی ایران به توافق برجام، "استراتژی جدید" دولت خود را نسبت به ایران و توافق برجام اعلام کرد. این استراتژی جدید، در تفسیر عملی کوتاه مدت از آن، جز این نیست که ترامپ با پرهیز از اعلام پایبندی ایران به برجام، تواماً از پایان دادن به "طرفیّت" امریکا در این توافق نیز پرهیز کرده و این تصمیم را به کنگرۀ امریکا سپرده است.

در معنای استراتژی

به احتمال قوی نتوان روزی را همچون امروز، دوشنبه 9 اکتبر 2017، در تاریخ یافت که در آن این همه همزبانی جهانی – داخلی و خارجی - علیه مقام نخست کشوری ابراز شده باشد، تا چه رسد به آن که مقام نخست کشور مورد نظر رئیس جمهور امریکا باشد و موضوع همزبانی هم توافق هسته ای ایران با 5 + 1، که به برجام شناخته شده است.

در عربستان خبری هست

دیدار امروز ملک سلمان، پادشاه عربستان سعودی، با پوتین و اظهارات او در این دیدار حاوی چند پیام مهم برای مقامات جمهوری اسلامی نیز بود، که اگر با دیدۀ این مقامات و از موضع آنان به پیامهای مورد نظر نگاه کنیم، قاعدتاً باید ارزیابی مثبتی از آنها داشته باشیم.

اولویت واقعی اقتصاد در شرایط تنش؟

تنش بین جمهوری اسلامی و امریکا بار دیگر دارد بالا می گیرد و متأسفانه به نظر می رسد "مقدر" است که بالا بگیرد. احتمالاً جز ترامپ و نتانیاهو و قاعدتاً همسلکان آنان در سیاست و اقتصاد، کسی تردیدی نداشته باشد که موجب و مسبب این دور تنش کسانی جز همان نامبردگان و مشخصاً مقامات کنونی امریکا نیستند.

شاهد بی عمل جنایات بزرگ

در بیدادی که دولت میانمار بر اقلیت روهینگیا روا داشته و می دارد، جز مقامات این کشور و شاید معدودی از "منابع خبری"، دیگران همزبان اند: جنایتی با نشانه های پاکسازی قومی.

علیرغم این همزبانی تقریباً جامع، اما جنایتی با نشانه های پاکسازی قومی همچنان جاری است و کنش و واکنشی عملی در برابر این جنایت جاری دیده نمی شود؛ مگر اظهارات دبیرکل سازمان ملل، آنتونیو گوترش، که سراسر از ناامیدی و ناچارگی حکایت دارد. در برابر، مقامات میانمار – به شمول خانم آنگ سان سوچی – با زبان آشنائی که عموم نفی کنندگان حقوق ملی به کار می گیرند، از تروریسم و تقصیر اقلیت روهینگیا سخن گفته اند.

بار سنگین جنایت 67

همچنان که پیش بینی می شد گزارش خانم عاصمه جهانگیر، گزارشگر ویژۀ سازمان ملل متحد در امور حقوق بشر ایران، با واکنش تند مقامات جمهوری اسلامی مواجه شد. بهرام قاسمی، سخنگوی وزارت امورخارجه ایران گزارش مذکور را "مجموعه ای از اطلاعات نادرست و پیشداوری‌های ناصواب" خوانده است. صادق لاریجانی نیز در واکنش خود نسبت به گزارش گفته است: "هر آنچه معاندین و مخالفین نظام، گروه های ضد انقلاب و منافقین طی سالهای پس از اتقلاب به زبان آورده اند، به شکل تلخیص شده می توان در این گزارش مشاهده کرد."

اگر همه چیر روبراه باشد

قابل توجه این است که در مجموعۀ اظهارات مقامات جمهوری اسلامی در بارۀ ایجاد اشتغال – از جمله در تمام نمونه‌های گفته شده در بالا – هیچ یا تقریباً هیچ‌گاه بر زمینه ها و بخشهائی که می توان در آن‌ها دست به ایجاد شغل در ابعاد وسیع زد، مکثی نمی شود.

بهانه

پریروز:

آژانس بین‌المللی انرژی اتمی در گزارش تازه خود پایبندی ایران به توافق هسته‌ای را تائید کرد. این سومین گزارش آژانس در مورد پایبندی ایران به توافق هسته‌ای پس از ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ در آمریکا است. ایران از این گزارش آژانس استقبال کرده است. اخیرا آمریکا درباره پایبندی ایران به تعهداتش هشدار داده بود. آمریکا از آژانس خواسته بود که همه توان خود را برای نظارت بر ایران به کار بگیرد.

دیروز:

صفحه‌ها

اشتراک در RSS - علی پورنقوی